Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

Ο Άγιος Ελευθέριος στον Ασώματο.

  'Ενας μεγάλος ναός  του Αγίου Ελευθερίου εορτάζει σήμερα στην περιοχή των Ασωμάτων, στη λεωφόρο που οδηγεί από  την πόλη της Αίγινας στον Άγιο Νεκτάριο και την Αφαία. 
    Ο ναός έχει σχήμα σταυροειδούς με τρούλο  με έντονα τα νησιώτικα χαρακτηριστικά και χρώματα. Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ξωκλήσια της ενορίας  των Ασωμάτων, η οποία έχει  τα περισσότερα σε αριθμό ξωκλήσια στην Αίγινα, σύμφωνα με την καταγραφή του  κ. Σοφοκλή Δημητρακόπουλου στο βιβλίο του: "Χριστιανική Αίγινα".
  Ο ναός είναι ιδιαίτερα φροντισμένος  και καθαρός χάρη στις προσπάθειες  που καταβάλει η οικογένεια Χαρτοφύλακα στην αυλή της οποίας βρίσκεται ο ναός. Για άλλη μια φορά μαρτυρείται η παράδοση που θέλει τα ξωκλήσια  της υπαίθρου να  έχουν αναλάβει να τα περιποιούνται, να τα γιορτάζουν και να τα πανηγυρίζουν κάποιες οικογένειες. Με αυτόν τον τρόπο έχουν διατηρηθεί πολλά κτίσματα και έτσι πολλά εκκλησάκια της Παλιαχώρας παρέμειναν όρθια και συντηρήθηκαν. Τρανή περίπτωση αυτή  του Αγίου Στεφάνου, τη φροντίδα του οποίου έχει η οικογένεια Χατζόπουλου από τη Κυψέλη.

  Τέλος ναός προς τιμήν του Αγίου Ελευθερίου υπάρχει  στα Βροχεία, στο δρόμο προς Μαραθώνα.

Ο Άγιος Ελευθέριος της Παλιαχώρας. Άλλος ένας ετοιμόρροπος ναός.

   "Εις το βουνό ψηλά εκεί  είναι εκκλησιά  ερημική
το σήμαντρο της δεν κτυπά δεν έχει ψάλτη ούτε παπά"

  Κάποιοι ίσως θυμούνται το παλιό  ποιηματάκι από τα αναγνωστικά  του Δημοτικού.Λές και ο ποιητής  όταν το έγραφε είχε  στο μυαλό  του τα  εκκλησάκια  της Παλιαχώρας.
   Ιδιαίτερα αυτά που είναι  στα ανατολικά  του λόφου, είναι λιγότερο γνωστά  και δεν έχουν μεγάλη "επισκεψιμότητα"
   Του Αγίου Ελευθερίου  λοιπόν σήμερα. Άλλη μια ετοιμόρροπη εκκλησιά  της  Παλιαχώρας γιορτάζει. Μόνη, αλειτούργητη,αλιβάνιστη. Και όπως βλέπεται και στη φωτογραφία κάποιοι φρόντισαν με έντονο χρώμα, ίσως λαδομπογιά, να ενημερώσουν  για την ταυτότητα  του κτίσματος.

Πως θα τη βρούμε:
Από  το κάστρο της Παλαιάς Χώρας ακολουθώντας το μονοπάτι προς τα νότια, μια από τις εκκλησίες που θα συναντήσει ο διαβάτης είναι ο Άγιος Ελευθέριος. Μια  εκκλησία με φανερά τα σημάδια της εγκατάλειψης και  της φθοράς που έχει προκαλέσει ο χρόνος. Μια  στενάχωρη εικόνα  που οδηγεί σε σκέψεις  για  το αν θα υπάρξει περίπτωση κάποτε  αυτά  τα βυζαντινά μνημεία  συντηρηθούν και σωθούν. Για  το αν προλάβουμε  να  τα συντηρήσουμε πριν μας προλάβει ο χρόνος. Στο βάθος απλώνεται ο Μεσαγρός και το δάσος της Αφαίας. 
   Ένας όμορφος μονόχωρος και μονόκλιτος ναός χωρίς συμμετρία με θολωτή οροφή παραμένει όρθιος  και περήφανος γεμάτος πείσμα  για την εγκατάλειψή  του από όλους μας.
Κρίμα....
  

Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

«Ένας άγγελος στα κεραμίδια» μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία.

  Ένας διαφορετικός επισκέπτης  θα έρθει και θα ταράξει  τις ήρεμες  μέρες των Χριστουγέννων  σε  ένα μικρό νησί. Ένας πρόσφυγας που  θα βάλει σε δοκιμασία τις αντοχές, τα αισθήματα, τα πιστεύω  των  απλών και καθημερινών ανθρώπων. Ένας «άγγελος» που με τις φτερούγες του θα ξυπνήσει μνήμες αλλά και θα  οδηγήσει στα μονοπάτια της αληθινής αγάπης.
    Τελικά η παρουσία του ξένου αποτελεί απειλή για τα δικά μας Χριστούγεννα;

   Το βιβλίο «Ένας άγγελος στα κεραμίδια» είναι η 7η κατά  σειρά  Χριστουγεννιάτικη ιστορία  του Γιώργου Μπήτρου που ήδη κυκλοφορεί και διατίθεται αποκλειστικά από το βιβλιοπωλείο «Λυχνάρι».

To "Δελφίνι Εξπρές" επιστρέφει στο Σαρωνικό;



 Σεπτέμβριος  του 2010 ένα μουντό πρωϊνό όπως μαρτυρεί και η δεύτερη φωτογραφία, αντικρίσαμε το γνώριμο και αγαπημένο "Δελφίνι Εξπρές"  στο καρνάγιο δίπλα στο λιμάνι  του Αγίου Νικολάου Κρήτης. Δεν ήταν και λίγο. Σε μια στροφή του δρόμου,  να βλέπεις ξαφνικά ένα πλοίο  το οποίο άφησε εποχή για την ταχύτητα   και  την εξυπηρέτηση που προσέφερε καθημερινά στον Πόρο και τα Μέθενα και κατόπιν στην Αίγινα. Το "Δελφινάκι" συνδέθηκε πολύ με τους Ποριώτες και  τους Μεθανίτες. Διανυκτέρευε στον Πόρο  και έφευγε καθημερινά  στις 06.20  το πρωί. Με αυτό το δρομολόγιο έρχονταν οι άνθρωποι  του Πόρου του Γαλατά, των χωριών της Τροιζήνας και των Μεθάνων στο μεγάλο λιμάνι του Πειραιά και επέστρεφαν πάλι με το μεσημεριανό δρομολόγιο του στις 12.30 από Πειραιά  για  Αίγινα - Μέθανα - Πόρο ή στις 17.30  από Πειραιά με τους ίδιους προορισμούς.
   Μικρό πλοίο αλλά  συνεπέστατο στα δρομολόγια του. Πάλευε  με τους καιρούς  προκειμένου να εξασφαλίσει  τη σύνδεση των νησιωτών με  τον Πειραιά και την Αθήνα, αλλά  και  των νησιών μεταξύ τους, κάτι που είναι  το ζητούμενο σήμερα.
   Τα  χρόνια πέρασαν, το ίδιο και  τα  δεδομένα  στην ακτοπλοΐα. Τα ιπτάμενα δελφίνια με  την απόλυτη επικράτησή τους  τότε  του έδωσαν το πρώτο καλό κτύπημα. Ύστερα ήρθαν τα μεγάλα και πολυτελή πλοία. Το "Δελφίνι"  δεν άντεξε  τον ανταγωνισμό και πωλήθηκε.
   Σήμερα παραμένει  στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης περιμένοντας - παρά  τα χρόνια που μετράνε οι λαμαρίνες  του - την εκ νέου αξιοποίηση  του.
   Σύμφωνα με νέα  δημοσιεύματα  και κυρίως με όσα δημοσιεύει  το έγκυρο Saronic Magazine , υπάρχει ενδιαφέρον να επανέλθει στη γνώριμη γραμμήτου Σαρωνικού. Υπάρχουν όμως οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις  που το καθυστερούν.
   Να  ευχηθούμε να ξεπεραστούν  το συντομότερο δυνατόν. Γιατί πλέον η ενδοεπικοινωνία   των λιμανιών  του Σαρωνικού  δεν υπάρχει τους χειμερινούς μήνες.

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

"Οι άγγελοι της ειρήνης" στο νέο τεύχος της Πειραϊκής Εκκλησίας.

    Πλημμυρισμένο από  όμορφες και σπάνιες βυζαντινές εικόνες που αναφέρονται στη "Μητρόπολη" των εορτών, τα Χριστούγεννα, είναι το καινούργιο  τεύχος  της 'Πειραϊκής Εκκλησίας" το οποίο κυκλοφορεί ήδη από  τις πρώτες ημέρες  του Δεκεμβρίου.
   Το Χριστουγεννιάτικο λοιπόν τεύχος καλύπτεται σε μεγάλο  του μέρος από το ειδικό αφιέρωμα στην "Ειρήνη" όχι ως αφηρημένη έννοια αλλά  ως δώρο Θεού στους ανθρώπους που την αναζητούν, που εύχονται και προσεύχονται  για αυτήν.
   Το  αφιέρωμα  υποστηρίζεται από σημαντικές υπογραφές  μεγάλων και αναγνωρισμένων Θεολόγων και στοχαστών  όπως: του Φώτη Κόντογλου, του μακαριστού μητροπολίτου Κοζάνης κυρού Διονυσίου, των αρχιμ.π.  Σάββα του Αγιορείτου, π. Μελέτιου Βαρδαχάνη του π.Θωμά Χόπκο, του Σταύρου Εμμανουήλ, της Ειρήνης- Αικατερίνης Αθηνιώτη - Παπαδάκη, του γέροντος Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα.
    Στο τεύχος συνυπάρχουν και άλλα  θέματα ανάμεσα στα οποία  ξεχωρίζει   αυτό  του Βασίλη Καραποστόλη με τίτλο: "Η προτεσταντική αντίληψη για  την εργασία και ο Βέγγος".
   Έχουμε  αναφέρει και παλαιότερα πως το περιοδικό "Πειραϊκή Εκκλησία"  με την καλαισθησία που το διέπει, την αυστηρή επιλογή  των θεμάτων και  των αρθρογράφων προσφέρει  μια πλήρη θεολογική πληροφόρηση. Απαλλαγμένο από στερεότυπα άλλων  εποχών και άλλων θρησκευτικών εντύπων κάνει  τη ευχάριστη και ποιοτική  διαφορά.

Στην Αίγινα  διατίθεται αποκλειστικά από το βιβλιοπωλείο : "ΛΥΧΝΑΡΙ". Τιμή  τεύχους 4 ευρώ.

Χριστουγεννιάτικη Κυψέλη

   Φωτίστηκε και η πλατεία της Κυψέλης στην Αίγινα με τα γνώριμα φωτάκια και τη χειροποίητη φάτνη. Απέκτησε φως και ζεστασιά η πλατεία που το καλοκαίρι σφύζει από ζωή. Το Τοπικό Συμβούλιο σε συνεργασία με το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του ενοριακού ναού κατορθώνουν κάθε χρόνο να δημιουργούν αυτή την εορταστική ατμόσφαιρα στο χωριό.
Τελικά δεν θέλει και πολλά ο άνθρωπος για να αισθανθεί ότι πλησιάζουν οι Άγιες ημέρες  του Δωδεκαήμερου.

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Χριστουγεννιάτικες νύχτες στην Αίγινα.

   Η φωτισμένη φιγούρα του  Άη -Νικόλα  του Θαλασσινού θα αρκούσε για να ζεστάνει τις υγρές και κρύες νύχτες του χειμώνα. Ο ερχομός όμως των εορτών επιβάλει να έχουμε και κάτι παραπάνω για να υπογραμμίσουμε  τον εορταστικό χαρακτήρα των ημερών.
    Πέρα από την απαισιοδοξία και τις δυσσοίωνες οικονομικές προβλέψεις και προοπτικές, τους απλήρωτους λογαριασμούς υπάρχουν και οι ακτίνες που φωτίζουν  τις μέρες και τις νύχτες μας.
    
   Το λιμάνι με το διακριτικό χριστουγεννιάτικο φωτισμό προσπαθεί να μας μεταφέρει στο κλίμα των ημερών. Φωτισμένες γιρλάντες στους φανοστάτες αλλά κυρίως ένα φωτεινό δέντρο στην παλαιά προβλήτα, σπάνε ευχάριστα τη συνηθισμένη εικόνα  του λιμανιού.
    Στο κέντρο, στην πόλη που θα ήθελε ίσως  να στολίζεται όπως η μεγαλούπολη, ενώ διαθέτει ένα από τα πιό όμορφα λιμάνια  της Ελλάδος, στολίδι αυθεντικό από μόνο του, τον χριστουγεννιάτικο τόνο δίνουν  ευτυχώς τα φώτα και ο χριστουγεννιάτικος διάκοσμος των καφέ που από τα τέλη του Νοέμβρη φωτίζουν τις νύχτες του λιμανιού, οι διακριτικές φωτισμένες γιρλάντες στους φανοστάτες , η φωτισμένη φιγούρα του παραδοσιακού καϊκιού,  οι βιτρίνες των καταστημάτων που προσπαθούν να τραβήξουν τα βλέματα των περαστικών.
    Αν κάτι όμως κάνει τη διαφορά αυτό είναι τα δρομάκια  όπου οι επαγγελματίες   έχουν από κοινού στολίσει τη... νύχτα. Λίγα φωτάκια και καλή εορταστική συνεργασία και το θαύμα έγινε. Ονειρικό το θέαμα. Και με πόση νοσταλγία δεν θυμόμαστε πριν χρόνια όταν  τα πλεούμενα στολίζονταν με πρωτοβουλία  των κατόχων τους και του Λιμενικού Ταμείου και έδιναν μια γιορτινή εικόνα στο λιμάνι.
   Πως να ξεχάσουμε επίσης και το δέντρο με τα όμορφα γυάλινα μπουκαλάκια  των ευχών από την ομάδα του Aegina Rising.
   Ας είναι.
   Οι Χριστουγεννιάτικες νύχτες της Αίγινας παραμένουν όμορφες παρά το κρύο και τη λιγοστή κίνηση. Αρκεί ο φωτισμένος Άη - Νικόλας εκεί στην είσοδο του λιμανιού ως άλλος φάρος φωτίζει  τη νησιώτικη πολιτεία.

Επέστρεψε το "Ποσειδών Ελλάς"

  Από  τις 13 Αυγούστου ο Ποσειδώνας ήταν ακινητοποιημένος λόγω μηχανικής βλάβης. Μετά την πολύμηνη απουσία του, επέστρεψε από σήμερα  στα καθημερινά δρομολόγιά του. Αποτέλεσμα αυτής της επιστροφής είναι και η αποκατάσταση  της ακτοπλοϊκής σύνδεσης του Αγκιστρίου με την Αίγινα και τον Πειραιά  που για ένα μήνα είχε διακοπεί λόγω της ακινησίας  του "Αχαιός".
  Το καλοτάξιδο "Ποσειδών Ελλάς" αντικατέστησε  το "Απόλλων Ελλάς". Η επιστροφή του Ποσειδώνα χαροποίησε ιδιαίτερα πολλούς  επιβάτες μια που έχει αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια  ότι είναι ένα πλοίο δοκιμασμένο στα μποφώρ αλλά και ευέλικτο στην πρόσδεση του στο δύσκολο λιμάνι της Αίγινας.
   Να  ευχηθούμε  στους αξιωματικούς και το πλήρωμα  του πλοίου καλά και ήρεμα ταξίδια.

Ο Άγιος Σπυρίδωνας της Παλαιάς Χώρας.

  Στην ανατολική πλευρά  της Παλιαχώρας βρίσκεται το ταπεινό εκκλησάκι  που είναι αφιερωμένο  στον Άγιο Σπυρίδωνα. Η θέση  του όμως είναι  τέτοια που πρέπει  κανείς  να  το ψάξει για να το επισκεφθεί. Συνήθως ο διαβάτης επισκέπτεται αυτά  που είναι πάνω στο μονοπάτι. Ο Άγιος  Σπυρίδωνας  βρίσκεται  πίσω ακριβώς από το λόφο και κοιτά  προς  το Μεσαγρό. Οδηγεί  σε αυτόν το μονοπάτι που  μας κατευθύνει στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο.
Ο ναός βρίσκεται σε σχετικά  καλή κατάσταση χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν χρειάζεται  τη φροντίδα  μας.
Στην Αίγινα  η μνήμη  του Αγίου Σπυρίδωνα  τιμάται αρκετά  με πανηγύρια  και αγρυπνίες σε πολλούς ενοριακούς ναούς. Στον ενοριακό ναό  της Κυψέλης  αφιερωμένο στον Άγιο Σπυρίδωνα είναι  αριστερό κλίτος  του ενοριακού ναού.

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Ο Άγιος Σπυρίδωνας, πολιούχος του Πειραιά.

  Η σημερινή ημέρα  αποτελεί αργία  για την πόλη του Πειραιά εξαιτίας  της εορτής  του πολιούχου Αγίου της πόλης, Αγίου Σπυρίδωνα.
    Ο  ιστορικός ναός  του Αγίου Σπυρίδωνα είναι ένα αρχιτεκτονικό στολίδι στο πρώτο λιμάνι της χώρας και αδιαμφισβήτητη ψηφίδα  στην εικόνα του Πειραιά.  Πολλοί βέβαια αναρωτιούνται  γιατί ο Άγιος Σπυρίδωνας να είναι πολιούχος  της πόλης, όταν γνωρίζουμε  ότι στην Κέρκυρα  φυλάσσεται  το σκήνωμα του Αγίου  και το νησί είναι  ταυτισμένο με την παρουσία  του Αγίου.

 Σημαντικές  πληροφορίες  αντλούμαι από την ηλεκτρονική δημοσίευση  του Site "Πειραιάς pirαeus. com"

   "Πολλοί θα έχουν αναρωτηθεί γιατι είναι ο Άγιος Σπυρίδωνας ο πολίουχος Άγιος της πόλης του Πειραιά και όχι η Αγία Τριάδα ή ο Άγιος Νικόλαος που σαν ναοί είναι πιο μεγαλοπρεπείς.
Ο λόγος είναι οτι για πολλά έτη ή καλύτερα για αρκετούς αιώνες στον ερημωμένο Πειραιά το μόνο κτίσμα που υπήρχε ήταν το μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνα στη θέση που βρίσκεται ο σημερινός Ιερός Ναός. Το μοναστήρι είχε κατασκευαστεί το 11ο με 12ο αιώνα μ.Χ,
Στον ιστότοπο της Ιεράς Μητρόπολης Πειραιά (imp.gr) διαβάζουμε τα εξής για τον Ιερό Ναό :
Χτίστηκε επί δημαρχίας Δημ. Μουτσοπούλου κατά τα έτη 1868-75 στα θεμέλια του παλαιού ναού της Μονής του Αγίου Σπυρίδωνος (11ο/12ο αι.). Η Μονή είχε το προσωνύμιο «του Δράκου» και ο εκάστοτε ηγούμενός της χαρακτηριζόταν ως «Σπυριδωνίτης».Η Μονή του Αγίου Σπυρίδωνος ήταν πλούσιο μοναστήρι, οχυρωμένο για το φόβο των πειρατών (καστρομονάστηρο).
Μάλιστα εκεί το 1835 ορκίστηκαν  οι πρώτες Δημοτικές Αρχές του Πειραιά."
 Το μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνα, και δίπλα το σπίτi του Καϋράκ, βάλλεται  από το Ελληνικά πλοία -1827.  (Σχεδίασμα  της εποχής)  (πηγή φωτογραφίας koutouzis.gr)

Πηγή: "Πειραιάς pirαeus. com"
 

"Ο βυθός της Αίγινας" στο ημερολόγιο του 2ου Γυμνασίου Αίγινας



  Κυκλοφόρησε εδώ και  ημέρες  το ημερολόγιο  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας με φωτογραφίες  από το βυθό της Αίγινας και συγκεκριμένα της Σουβάλας έτσι όπως τις κατέγραψε ο φακός  της κ. Ρένας Καρακατσάνη.

Στην αρχή της φετινής σχολικής χρονιάς (2017 -18) φιλοξενήσαμε  στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας σε ειδική εκδήλωση την κ. Ρένα Καρακατσάνη με σκοπό να  παρουσιάσει  τη καλλιτεχνική δουλειά  της στους μαθητές και στις μαθήτριες του σχολείου.
   Η κ. Ρ. Καρακατσάνη απόγονος της μεγάλης και φημισμένης οικογένειας   γλυπτών Καρακατσάνη από την Παχεία Ράχη της Αίγινας είναι συμβουλευτική ψυχολόγος και μεταφράστρια. Μοιράζει το χρόνο της ανάμεσα στα δύο αγαπημένα της νησιά τη Τζιά και την Αίγινα.
Τα τελευταία πέντε χρόνια μελετάει και απαθανατίζει τον μαγικό, και για πολλούς άγνωστο, κόσμο του βυθού της Αίγινας.  Με  ορμητήριο το σπίτι  της στη Σουβάλα, στο οποίο από τεσσάρων ετών περνάει όλα της τα καλοκαίρια, βουτάει  στα νερά  της περιοχής αυτής και με  τον απλό φωτογραφικό  φακό καταγράφει τον υποθαλάσσιο κόσμο.
Η φωτογραφική  δουλειά  της κ. Ρ.Καρακατσάνη έχει  παρουσιαστεί σε ειδική έκθεση στους χώρους  του Ξενοδοχείου «Έφη»  στη  Σουβάλα και σε ειδική εκδήλωση στο Λαογραφικό Μουσείο Αίγινας.
Αυτές τις μοναδικές εικόνες  της θάλασσας  του νησιού μας, που ενθουσίασαν τους μαθητές και  τις μαθήτριες  του Γυμνασίου μας, επιλέξαμε να σας προσφέρουμε μέσα από τις σελίδες  του σχολικού ημερολογίου μας για να  συντροφεύουν  τους μήνες και τις ημέρες μας στη νέα  χρονιά.
     Ευχαριστούμε θερμά  την κ. Ρένα Καρακατσάνη για  την προσφορά  της δουλειάς  της και της ευχόμαστε να είναι πάντα δυνατή και γεμάτη ενέργεια για να   βουτάει στα ήρεμα νερά  του Σαρωνικού και να προσφέρει σε όλους μας  μοναδικά χρωματικά στιγμιότυπα  του βυθού της Αίγινας.


Το ημερολόγιο μπορείτε να το προμηθευτείτε και  στο βιβλιοπωλείο "Λυχνάρι".

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Στα ερείπια της Παλιαχώρας.


   Άγιος Αθανάσιος - Αγία Βαρβάρα - Παναγία  του Γιαννούλη είναι οι γκρεμισμένες ήδη εκκλησίες  της Παλιαχώρας. Οι εικόνες είναι θλιβερές και αποκαρδιωτικές. Οι σκαλωσιές που τοποθετήθηκαν πριν από δεκαετίες δεν κατάφεραν  να εμποδίσουν την κατάρευση καινα συγκρατήσουν την οροφή και τα  τοιχώματα  των εκκλησιών. Κοντά  σε αυτές και άλλες  "υποψήφιες" όπωςτου Αγίου Γεωρίου, του Προδρόμμου, του Αγίου Ευθυμίου, όπου οι ρίζες από φυτά της οροφής κρέμονται πλέον στο εσωτερικό  του ναού διαβρώνοντας την οροφή, ή οι τοίχοι έχουν ανοίξει και η οροφή με  δυσκολία κρατιέται ακόμα.
  Εντύπωση επίσης προκαλεί και η υποχώρηση του πατώματος σε κάποιες από τις εκκλησίες που αναφέρουμε. Οι ανοιχτές τρύπες όπως και οι ετοιμόρροπες οροφές εγκυμονούν κινδύνους για κάποιους που τολμούν να επισκεφθούν τα κτίρια.


   Βρισκόμαστε στη δυτική πλευρά  του λόφου. Απέναντι το παλαιό λατομείο όταν λειτουργούσε πριν δεκαετίες επέφερε  βαρύτατα και βαθύτατα πλήγματα σε αυτές  τις εκκλησίες με τις εκρήξεις που γίνονταν. Οι ζημιές σε αυτές τις εκκλησίες είναι ανυπολόγιστες. 
  Κάποιες  τοιχογραφίες που υπάρχουν κινδυνεύουν (στις τελευταίες που αναφέρουμε). Μαζί με την εγκατάλειψη και την αδιαφορία, κάποια σκουπίδια όπως πλαστικά μπουκάλια, λάδια, παλαιοί μουσαμάδες, λιωμένα κεριά και καμμένα καρβουνάκια συνθέτουν μια άθλια εικόνα.

Συνεχίζουμε απλά να είμαστε θεατές της συνεχιζόμενης καταστροφής του μεγάλου αυτού  ιστορικού μνημείου.
 
 Οι φωτογραφίες από την επίσκεψη μαθητών της Περιβαλλοντικής Ομάδας του 2ου Γυμνασίου Αίγινας



Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας.

  Το δέντρο στολίστηκε στην είσοδο  του σχολείου και έδωσε έτσι την αφορμή  για να αποκτήσει όλο το σχολείο μια  γιορτινή ατμόσφαιρα. Μαζί με το δέντρο η μουσική στα διαλείμματα αλλά  και το μιρκό μπαζάρ που έστησαν οι μαθητές  και οι μαθήτριες  της Γ ΄ Γυμνασίου. 
   Μαζί με  τα μικρά δώρα , τα αντικείμενα και τα στολίδια, ξεχωριστή θέση πάνω στο τραπέζι έχει  το φετινό ημερολόγιο  του σχολείου με εικόνες από το βυθό  της Αίγινας έτσι όπως τις αποτύπωσε η κ. Ρένα Καρακατσάνη στην περιοχή της Σουβάλας. Το υλικό αυτό είναι μια προσφορά  της ίδιας προς το σχολείο μας.



Κυριάκος Γκαρής. Έφυγε ένας άξιος Λιμενάρχης.

 του κ. Δημοσθένη Παπαλεονάρδου  Υποναυάρχου Λιμενικού Σώματος  (Ε.Α)


Με πολλή θλίψη η τοπική κοινωνία της Αίγινας πληροφορήθηκε σήμερα το θλιβερό άκουσμα του πρόωρου θανάτου του αξιαγάπητου και ικανότατου Λιμενάρχη της Αίγινας Αντιπλοίαρχου ΛΣ Γκαρή Κυριάκου. Πενθεί το Λιμενικό Σώμα για την αναχώρηση για το μεγάλο ταξίδι ενός επίλεκτου στελέχους του. Το Λιμεναρχείο της Αίγινας θρηνεί το ξαφνικό χαμό του συνετού , εργατικού , αγαπητού και δραστήριου Προϊσταμένου του. Ο Κυριάκος έδωσε έναν τιτάνιο αγώνα με την ασθένεια του και τελικά νικήθηκε . Ήξερε πολυ καλά να δίνει μάχες και να αγωνίζεται για τη ζωή. Προσέφερε σπουδαίο έργο στην Αίγινα και στον αθλητισμό. Κανείς από τους φίλους του δεν πιστεύαμε ότι ο Κυριάκος θα ηττηθεί από την επάρατη ασθένεια του γιατί γνωρίζαμε ότι πάντα ήταν νικητής.
Ο Αντιπλοίαρχος ΛΣ Γκαρής Κυριάκος γεννήθηκε στην Αίγινα το έτος 1966. Το 1985 κατετάγη στο Λιμενικό Σώμα στη Σχολή Υπαξιωματικών από όπου αποφοίτησε το 1986 ως Κελευστής ΛΣ. Τοποθετήθηκε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Λαυρίου (1986-1988) και ακολούθως στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά (1993-1994). Μετά από μια εξαιρετική δραστηριότητα μετατίθεται το 1994 στο Λιμεναρχείο Αίγινας. Το 2000 τοποθετείται ως Λιμενοσταθμάρχης Αγκιστρίου και το 2005 επανέρχεται στο ΛΧ Αίγινας όπου παραμένει ως το θάνατο του εργαζόμενος αόκνως. Από τον Ιούνιο 2010 αναλαμβάνει Λιμενάρχης Αίγινας όπου παράγει ένα αξιόλογο έργο ευρισκόμενος μέρα νύχτα στην Υπηρεσία και διδάσκοντας με την εμπειρία του τους νεώτερους συναδέλφους του στεκόμενος πάντα δίπλα τους, ακόμη και στο στάδιο της προσωπικής του δοκιμασίας μη φειδόμενος κόπων.  Στα τελευταία σοβαρά περιστατικά που συνέβησαν στο νησί ( Σύγκρουση Duente, βύθιση αλιευτικού κ.α) παρ' ότι δοκιμαζόταν σκληρά με την υγεία του στάθηκε όπως πάντα δίπλα. 
  Τιμήθηκε με το μετάλλιο Ευδοκίμου Υπηρεσίας Α' και Β΄ τάξης, το μετάλλιο Ευδοκίμου Διοικήσεως Β΄ τάξης από την Υπηρεσία του καθώς και με το μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Β΄τάξης. Έλαβε επίσης το παράσημο  του Χρυσού Σταυρού του Φοίνικα από την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 
Αγαπημένε μας φίλε και συνάδελφε Κυριάκο θα μας λείψει η παρουσία σου, το χαμόγελο σου, η καλωσύνη σου αλλά προπάντων το ήθος σου! Το παράδειγμα σου να γίνει μίμηση σε όλους τους συναδέλφους μας! Ο Κύριος της ζωής και του θανάτου να σε οδηγήσει στον Παράδεισο και να παρηγορήσει την αγαπημένη σου σύζυγο Μαρία και τα άξια παιδιά σου Γρηγόρη και Αναστασία για τα οποία μέχρι τελευταία καμάρωνες και έδωσες τα πάντα μέχρι την ώρα της κοίμησης σου! 
Καλό ταξίδι αγαπημένε μου φίλε Κυριάκο! Καλό Παράδεισο!


Οι  τρεις τελευταίες φωτογραφίες προέρχονται από δημοσιεύσεις  του Aeginaportal.