Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Στα ερείπια της Παλιαχώρας.


   Άγιος Αθανάσιος - Αγία Βαρβάρα - Παναγία  του Γιαννούλη είναι οι γκρεμισμένες ήδη εκκλησίες  της Παλιαχώρας. Οι εικόνες είναι θλιβερές και αποκαρδιωτικές. Οι σκαλωσιές που τοποθετήθηκαν πριν από δεκαετίες δεν κατάφεραν  να εμποδίσουν την κατάρευση καινα συγκρατήσουν την οροφή και τα  τοιχώματα  των εκκλησιών. Κοντά  σε αυτές και άλλες  "υποψήφιες" όπωςτου Αγίου Γεωρίου, του Προδρόμμου, του Αγίου Ευθυμίου, όπου οι ρίζες από φυτά της οροφής κρέμονται πλέον στο εσωτερικό  του ναού διαβρώνοντας την οροφή, ή οι τοίχοι έχουν ανοίξει και η οροφή με  δυσκολία κρατιέται ακόμα.
  Εντύπωση επίσης προκαλεί και η υποχώρηση του πατώματος σε κάποιες από τις εκκλησίες που αναφέρουμε. Οι ανοιχτές τρύπες όπως και οι ετοιμόρροπες οροφές εγκυμονούν κινδύνους για κάποιους που τολμούν να επισκεφθούν τα κτίρια.


   Βρισκόμαστε στη δυτική πλευρά  του λόφου. Απέναντι το παλαιό λατομείο όταν λειτουργούσε πριν δεκαετίες επέφερε  βαρύτατα και βαθύτατα πλήγματα σε αυτές  τις εκκλησίες με τις εκρήξεις που γίνονταν. Οι ζημιές σε αυτές τις εκκλησίες είναι ανυπολόγιστες. 
  Κάποιες  τοιχογραφίες που υπάρχουν κινδυνεύουν (στις τελευταίες που αναφέρουμε). Μαζί με την εγκατάλειψη και την αδιαφορία, κάποια σκουπίδια όπως πλαστικά μπουκάλια, λάδια, παλαιοί μουσαμάδες, λιωμένα κεριά και καμμένα καρβουνάκια συνθέτουν μια άθλια εικόνα.

Συνεχίζουμε απλά να είμαστε θεατές της συνεχιζόμενης καταστροφής του μεγάλου αυτού  ιστορικού μνημείου.
 
 Οι φωτογραφίες από την επίσκεψη μαθητών της Περιβαλλοντικής Ομάδας του 2ου Γυμνασίου Αίγινας



Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

Χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα στο 2ο Γυμνάσιο Αίγινας.

  Το δέντρο στολίστηκε στην είσοδο  του σχολείου και έδωσε έτσι την αφορμή  για να αποκτήσει όλο το σχολείο μια  γιορτινή ατμόσφαιρα. Μαζί με το δέντρο η μουσική στα διαλείμματα αλλά  και το μιρκό μπαζάρ που έστησαν οι μαθητές  και οι μαθήτριες  της Γ ΄ Γυμνασίου. 
   Μαζί με  τα μικρά δώρα , τα αντικείμενα και τα στολίδια, ξεχωριστή θέση πάνω στο τραπέζι έχει  το φετινό ημερολόγιο  του σχολείου με εικόνες από το βυθό  της Αίγινας έτσι όπως τις αποτύπωσε η κ. Ρένα Καρακατσάνη στην περιοχή της Σουβάλας. Το υλικό αυτό είναι μια προσφορά  της ίδιας προς το σχολείο μας.



Κυριάκος Γκαρής. Έφυγε ένας άξιος Λιμενάρχης.

 του κ. Δημοσθένη Παπαλεονάρδου  Υποναυάρχου Λιμενικού Σώματος  (Ε.Α)


Με πολλή θλίψη η τοπική κοινωνία της Αίγινας πληροφορήθηκε σήμερα το θλιβερό άκουσμα του πρόωρου θανάτου του αξιαγάπητου και ικανότατου Λιμενάρχη της Αίγινας Αντιπλοίαρχου ΛΣ Γκαρή Κυριάκου. Πενθεί το Λιμενικό Σώμα για την αναχώρηση για το μεγάλο ταξίδι ενός επίλεκτου στελέχους του. Το Λιμεναρχείο της Αίγινας θρηνεί το ξαφνικό χαμό του συνετού , εργατικού , αγαπητού και δραστήριου Προϊσταμένου του. Ο Κυριάκος έδωσε έναν τιτάνιο αγώνα με την ασθένεια του και τελικά νικήθηκε . Ήξερε πολυ καλά να δίνει μάχες και να αγωνίζεται για τη ζωή. Προσέφερε σπουδαίο έργο στην Αίγινα και στον αθλητισμό. Κανείς από τους φίλους του δεν πιστεύαμε ότι ο Κυριάκος θα ηττηθεί από την επάρατη ασθένεια του γιατί γνωρίζαμε ότι πάντα ήταν νικητής.
Ο Αντιπλοίαρχος ΛΣ Γκαρής Κυριάκος γεννήθηκε στην Αίγινα το έτος 1966. Το 1985 κατετάγη στο Λιμενικό Σώμα στη Σχολή Υπαξιωματικών από όπου αποφοίτησε το 1986 ως Κελευστής ΛΣ. Τοποθετήθηκε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Λαυρίου (1986-1988) και ακολούθως στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά (1993-1994). Μετά από μια εξαιρετική δραστηριότητα μετατίθεται το 1994 στο Λιμεναρχείο Αίγινας. Το 2000 τοποθετείται ως Λιμενοσταθμάρχης Αγκιστρίου και το 2005 επανέρχεται στο ΛΧ Αίγινας όπου παραμένει ως το θάνατο του εργαζόμενος αόκνως. Από τον Ιούνιο 2010 αναλαμβάνει Λιμενάρχης Αίγινας όπου παράγει ένα αξιόλογο έργο ευρισκόμενος μέρα νύχτα στην Υπηρεσία και διδάσκοντας με την εμπειρία του τους νεώτερους συναδέλφους του στεκόμενος πάντα δίπλα τους, ακόμη και στο στάδιο της προσωπικής του δοκιμασίας μη φειδόμενος κόπων.  Στα τελευταία σοβαρά περιστατικά που συνέβησαν στο νησί ( Σύγκρουση Duente, βύθιση αλιευτικού κ.α) παρ' ότι δοκιμαζόταν σκληρά με την υγεία του στάθηκε όπως πάντα δίπλα. 
  Τιμήθηκε με το μετάλλιο Ευδοκίμου Υπηρεσίας Α' και Β΄ τάξης, το μετάλλιο Ευδοκίμου Διοικήσεως Β΄ τάξης από την Υπηρεσία του καθώς και με το μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Β΄τάξης. Έλαβε επίσης το παράσημο  του Χρυσού Σταυρού του Φοίνικα από την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας.
 
Αγαπημένε μας φίλε και συνάδελφε Κυριάκο θα μας λείψει η παρουσία σου, το χαμόγελο σου, η καλωσύνη σου αλλά προπάντων το ήθος σου! Το παράδειγμα σου να γίνει μίμηση σε όλους τους συναδέλφους μας! Ο Κύριος της ζωής και του θανάτου να σε οδηγήσει στον Παράδεισο και να παρηγορήσει την αγαπημένη σου σύζυγο Μαρία και τα άξια παιδιά σου Γρηγόρη και Αναστασία για τα οποία μέχρι τελευταία καμάρωνες και έδωσες τα πάντα μέχρι την ώρα της κοίμησης σου! 
Καλό ταξίδι αγαπημένε μου φίλε Κυριάκο! Καλό Παράδεισο!


Οι  τρεις τελευταίες φωτογραφίες προέρχονται από δημοσιεύσεις  του Aeginaportal.

Πέμπτη, 7 Δεκεμβρίου 2017

Εορτάζει ο Άγιος Κρίσπος, ιδρυτής της Εκκλησίας της Αίγινας.

  Εορτάζει σήμερα 8 Δεκεμβρίου ο Άγιος Κρίσπος, απόστολος και ευαγγελιστής της Αίγινας.
  Ο  εικονιζόμενος ναός  του Αγίου Κρίσπου στην περιοχή "Άγιοι"  της Αίγινας  είναι ο μοναδικός που είναι αφιερωμένος στη μνήμη  του Αγίου  που κήρυξε  το χριστιανισμό στην Αίγινα. Ο ναός είναι από τους νεότερους που κτίστηκαν στην Αίγινα  και καλύπτει τις ενοριακές ανάγκες  μιας μεγάλης περιοχής στα  βόρεια  του νησιού. Εφημέριος  του ναού εδώ και δεκαετίες είναι ο ακούραστος πατέρας Φανούριος Μακαρατζής ο οποίος συνεπικουρούμενος από το Εκκλησιαστικό συμβούλιο, τους ενορίτες και τους παραθεριστές  της περιοχής έχει κατορθώσει να διατηρεί σε άριστη κατάσταση το ναό.

    Ακολουθεί ένα μικρό συναξάρι του Αγίου από  το βιβλίο: "Αγιοβάδιστα νησιά"  των Γ.Μπήτρου και Χρ.Γελαδάκη.

‘ …Χωρισθείς ο Παύλος εκ των Αθηνών, ήλθεν εις Κόρινθον….διελέγετο δε εν τη συναγωγή κατά παν Σάββατον, έπειθεν τε Ιουδαίους και Έλληνας… Κρίσπος δε ο αρχισυνάγωγος επίστευσεν τω Κυρίω συν όλω τω οίκω αυτού’.
[Πραξ. Αποστ. ιη΄1,4,8].


Βρισκόμαστε στον 1ο αιώνα μ.Χ., και ο Απόστολος Παύλος πραγματοποιεί την δεύτερη ιεραποστολική περιοδεία του. Το θέλημα του Θεού τον έχει οδηγήσει στην ειδωλολατρική Ελλάδα. Ο Παύλος μετά το όραμα που βλέπει στην περιοχή της Τρωάδας με τον Μακεδόνα στρατιώτη, αποφασίζει να διαβεί στην Μακεδονία. Κηρύττει στους Φιλίππους, στην Θεσσαλονίκη, στην Βέροια και κατεβαίνει νοτιότερα στην Αθήνα. Όμως οι μορφωμένοι Αθηναίοι τον απογοητεύουν. Δεν μπορούν να πιστέψουν σε κάποιον Θεό που σταυρώνεται, πεθαίνει και μετά ανασταίνεται.
Με βαριά τα βήματά του έρχεται στην Κόρινθο, τη μεγάλη πολιτεία της Πελοποννήσου με το σπουδαίο λιμάνι και τη μεγάλη εμπορική κίνηση.
Ο Παύλος, όπως συνήθιζε να κάνει σε κάθε πόλη που επισκεπτόταν, συναντά και εδώ τους Εβραίους της πόλης. Έρχεται μέσα στην Συναγωγή και εκεί κηρύττει. Υπεύθυνος της Συναγωγής –αρχισυνάγωγος – ήταν ο Κρίσπος. Ο Κρίσπος είχε έλθει στην Κόρινθο από την Ρώμη, όπου ζούσε μαζί με την οικογένειά του. Όμως ο αυτοκράτορας Κλαύδιος το 51 μ.Χ. έδιωξε από την Ρώμη όλους τους Εβραίους. Έτσι, ο Κρίσπος κατέφυγε στην Κόρινθο, όπου γρήγορα γνωρίζεται και αναλαμβάνει τα καθήκοντα του αρχισυνάγωγου της πόλης.
Ο Κρίσπος, ο οποίος ονομάζεται και Σωσθένης, ακούει το κήρυγμα του Παύλου και όχι μόνο εντυπωσιάζεται, αλλά πιστεύει και ζητά να βαπτισθεί. O Κρίσπος και η οικογένειά του βαπτίζονται χριστιανοί από τον Απόστολο Παύλο. Ο ίδιος ο Παύλος αναφέρει: « Ευχαριστώ τω Θεώ ότι ουδένα υμών εβάπτισα ει μη Κρίσπον και Γάιο»’.[ Α΄ Κορ. α΄ 14]. Στην ίδια επιστολή ο Απόστολος Παύλος τον χαρακτηρίζει συστρατιώτη του.
Η πράξη αυτή του Κρίσπου ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Οι Ιουδαίοι της Κορίνθου ξεσηκώνονται εναντίον του Παύλου και του Κρίσπου. Ο Κρίσπος ακολουθεί τον Παύλο στην Μικρά Ασία όπου και χειροτονείται επίσκοπος Κολοφώνος - σημαντικής πόλης κοντά στην Έφεσο - και διακρίνεται για την αυταπάρνησή του και την ικανότητα να διδάσκει τους άλλους. Σε επιστολή που γράφει ο Απόστολος Παύλος από την Έφεσο αναφέρει : «Παύλος κλητός Απόστολος Ιησού Χριστού δια θελήματος Θεού και Σωσθένης ο αδελφός τη Εκκλησία του Θεού τη ούση εν Κορίνθω…» [Α΄Κορ. α΄2] Κατά την διάρκεια της δεύτερης επίσκεψης του Παύλου στην Κόρινθο τον συνοδεύει και ο Κρίσπος.
Ο Απόστολος Παύλος αποφασίζει να αναθέσει στον Κρίσπο μια μεγάλη αποστολή. Τον στέλνει στην Αίγινα , η οποία βρίσκεται αντίκρυ στο Σαρωνικό κόλπο και είναι ειδωλολατρική. Ο Απόστολος Παύλος τοποθετεί στο νησί ως επίσκοπο τον Κρίσπο, παρά το γεγονός ότι πάνω στην Αίγινα δεν υπάρχει ούτε ένας Χριστιανός. Στην απόφαση αυτή οδηγείται, γιατί θέλει να ενδυναμώσει την προσπάθεια του Κρίσπου, και έτσι να έχει γρήγορα αποτελέσματα και να προσελκύσει πολλούς ανθρώπους στην νέα θρησκεία.
Ο Κρίσπος ερχόμενος στην Αίγινα αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα, γιατί, όπως είπαμε και προηγουμένως, η Αίγινα ήταν ειδωλολατρική. Εργάζεται όμως σκληρά, και το έργο του αποδίδει καρπούς.
Για το έργο του στην Αίγινα δεν έχουν διασωθεί μαρτυρίες. Ωστόσο η Επισκοπή της Αίγινας θεωρείται η πρώτη της Ελλάδος και διατηρήθηκε μέχρι το 1852.
Σε ένα σημείο των Αποστολικών Διαταγών υπάρχει η πληροφορία η σχετική με τον Κρίσπο: «περί των υφ’ημών χειροτονηθέντων εν τη ζωή τη υμετέρα γνωρίζομεν υμίν ότι, εισίν ούτοι,…..Κρίσπος της κατά Αίγιναν Εκκλησίας».
Η μνήμη του Αγίου Κρίσπου εορτάζεται την 8η Δεκεμβρίου. 


Η σημερινή εικόνα των Οχυρών της Πέρδικας.

    Στον ιστορικό χώρο των οχυρών της Πέρδικας  βρέθηκαν σήμερα οι μαθητές  του 2ου Γυμνασίου Αίγινας. Γνώριμος τόπος αφού πολύ συχνά γίνεται λόγος  για τα οχυρά, τη χρήση της γης στην πλευρά αυτή της Πέρδικας, για σχέδια και όνειρα κάποιων για  την αξιοποίηση του χώρου.
   Η  Περιβαλλοντική Ομάδα του 2ου Γυμνασίου έχει ασχοληθεί  με τα οχυρά της Αίγινας παλαιότερα (2001)  και έχει εκδόσει σχετικό βιβλίο  το οποίο διατίθεται από το βιβλιοπωλείο "Λυχνάρι"
   Σήμερα, οι φετινοί μαθητές επισκέφθηκαν το χώρο. Η εικόνα είναι αποκαρδιωτική. Ιδιαίτερα στο χώρο του μεγάλου πολυβολείου η  εγκατάλειψη είναι εμφανής και η κατάσταση που επικρατεί εγκυμονεί  ίσως κινδύνους για κάποιους ανυποψίαστους και απρόσεκτους επισκέπτες. Τα σκουπίδια κυριαρχούν  έξω και μέσα στο πολυβολείο εφόσον κάποιοι το επέλεξαν ως κατάλυμα.

  Η  γνώση της  νεότερης Ιστορίας  του τόπου επιβάλλει  και τον ανάλογο σεβασμό.

Η φωτογραφία που τραβήχτηκε από το παραθυράκι της πόρτας απεικονίζει τον εσωτερικό χώρο

Μερικά στοιχεία  για την κατασκευή των οχυρών από παλαιότερη μας ανάρτηση.


"Λίγα  μόλις χρόνια πριν  την κήρυξη του Β΄ Παγκόσμιου  πόλεμου, η στρατιωτική ηγεσία της  Ελλάδας   συζητά  και προβληματίζεται  για  την καλύτερη οχύρωση της χώρας  με την δημιουργία  και κατασκευή οχυρωματικών έργων. Σημαντικό μέρος  της οχύρωσης  θα κατελάμβανε  η ναυτική οχύρωση  και προστασία των λιμένων και των παράκτιων περιοχών της Ελλάδος.
     Στην  πραγματικότητα    αν  και το θέμα αυτό απασχολούσε την Ελλάδα από το 1926, ουσιαστικές ενέργειες αναλήφθηκαν μόνο από τα τέλη του 1935.  Με   Βασιλικό Διάταγμα της 20 –12 – 1935  καθορίστηκαν οι ακόλουθες   Ναυτικές Αμυντικές Περιοχές, υπό τη διοίκηση ανωτέρου διοικητικού Τοπικής Αμύνης. Συγκεκριμμένα   ορίστηκαν οι περιοχές της Δυτικής   Ελλάδας, με έδρα την Πάτρα, Κρήτης με έδρα τα   Χανιά, Νοτίου Αιγαίου με έδρα τον Πειραιά, Ευβοίας με έδρα  την Χαλκίδα, Βορείου Αιγαίου με έδρα την Θεσσαλονίκη  και Ανατολικών Νήσων με έδρα την Χίο.
    Την  κατασκευή  των αναγκαίων έργων  ανέλαβαν   ειδικευμένοι  αξιωματικοί  και πολιτικοί  μηχανικοί  στο  Πυροβολικό  και  στις Οχυρώσεις.
   Αναγκαία όμως  κρίθηκε  και η μετάκληση ξένων ειδικών συμβούλων  και μάλιστα Γερμανών.
   Τον  Δεκέμβριο του 1936 ήλθε  απόστρατος Γερμανός  αντιναύαρχος  για ένα μήνα και έδωσε τις πρώτες γενικές οδηγίες  για την παράκτια και αντιαεροπορική  άμυνα.
    Αργότερα  έφθασαν  δύο ακόμη Γερμανοί ειδικοί σύμβουλοι:  ένας  ταγματάρχης  του Μηχανικού  και ένας πλωτάρχης  πυροβολητής   οι οποίοι παρέμειναν στην Ελλάδα  μέχρι το 1937.
    Ακολούθως  έγινε επιλογή στρατηγικών  παραθαλάσσιων  προσβάσεων, στις οποίες με βάση τις οδηγίες των παραπάνω συμβούλων, σχεδιάστηκαν, κατασκευάσθηκαν  και εξοπλίστηκαν κατά την περίοδο 1937 –1940  από ελληνικό προσωπικό, χρήματα και μέσα, τα παράκτια  οχυρά.
    Βασικά επρόκειτο   για επάκτιες οχυρώσεις,  οι οποίες σε συνδυασμό  με φράγματα  ναρκών  και ανθυποβρυχιακά δίκτυα – φράγματα, εξασφάλιζαν  εκείνη την εποχή  την  προστασία  των ζωτικότερων λιμένων, των ναυτικών  βάσεων  από  προσβολές  πολεμικών  πλοίων  επιφανείας  και υποβρυχίων.
    Με  την  ύπαρξη των συγκεκριμμένων οχυρών   δημιουργήθηκαν εσωτερικοί θαλάσσιοι   ασφαλείς  δρόμοι  στο   μεγαλύτερο  τμήμα  της Ελληνικής θάλασσας  τόσο στο Ιόνιο όσο και στο Αιγαίο, αλλά  και σε κλειστούς  κόλπους όπως είναι ο Κορινθιακός , ο Σαρωνικός, ο Ευβοϊκός  , ο Θερμαϊκός. Ενδεικτικά  αναφέρουμε  τα ναυτικά οχυρά  του Αράξου  και του Ρίο  στον Πατραικό του Νοτίου  και Βορείου Ευβοϊκού, του Μεγάλου Εμβόλου στη Θεσσαλονίκη, τα  οχυρά του Καραμπουρνού  και Τούζλα,  στον  Σαρωνικό, στα  νησιά  Φλέβες, και στην Αίγινα.
   Στην Αίγινα  κατασκευάστηκαν  δύο οχυρά  στο   Νότιο  άκρο του νησιού  κοντά στο χωριό Πέρδικα  και  στο βορειοανατολικό  άκρο του νησιού  στην περιοχή Τούρλος. Τα οχυρά  ονομάστηκαν αντίστοιχα  Νότιο Οχυρό Αίγινας [Ν.Ο.Α.]  και  Βόρειο Οχυρό Αίγινας [Β.Ο.Α.].
    Από αυτά το πιο επιβλητικό και εντυπωσιακό λόγω όγκου  θέσης και κατασκευής ήταν αυτό στην περιοχή του Τούρλου.
    Η   ύπαρξη  των οχυρών αυτών  στον Ελληνικό χώρο  σε συνδυασμό  με τα φράγματα  ναρκών  , τα ανθυποβρυχιακά δίκτυα  -φράγματα  εξασφάλιζαν  την ασφαλή διέλευση των πλοίων    στο μεγαλύτερο  θαλάσσιο χώρο του Ιονίου  και Αιγαίου πελάγους. Δημιουργήθηκαν έτσι  ασφαλείς  εσωτερικοί θαλάσσιοι δρόμοι  με αποτέλεσμα το 1940  οι θαλάσσιες μεταφορές  ελληνικών στρατευμάτων  και εφοδίων   να διεξάγεται χωρίς εμπόδια  και απώλειες  με ευθύνη πάντοτε του Πολεμικού Ναυτικού.
    Κάθε  οχυρό εκτός από μεγάλα πολυβόλα, ταχυβόλα  και πολυβόλα διάφορων διαμετρημάτων, διέθετε πλήρεις υπόγειες ή ημιυπόγειες  προασπισμένες και θωρακισμένες εγκαταστάσεις, που στέγαζαν κεντρικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής, πυριτιδαποθήκες, βληματαποθήκες, καταφύγια, θαλάμους φαγητού, ύπνου και υγιεινής προσωπικού, σταθμούς τραυματιών. Στους επίγειους εξοπλισμούς  τα οχυρά διέθεταν επίσης προβολείς για έρευνες επιφανείας και αέρος, διαστημόμετρα, σταθμούς διευθύνσεως βολής, κατευθυντήρες πυροβολικού μεγάλου διαμετρήματος και αντιαεροπορικά .
    Συμπληρωματικά     προς τα παράκτια  οχυρά  είχαν αναπτυχθεί  στις προσβάσεις του Σαρωνικού , του Πατραϊκού, του Νότιου  και Βόρειου Ευβοϊκού  φράγματα  ναρκών  και ανθυποβρυχιακά  δίκτυα, τα περισσότερα από τα οποία ήταν ελληνικής  κατασκευής.
   Ο   εξοπλισμός αυτός   είχε αγοραστεί από το εξωτερικό  και κυρίως από την Γερμανία  που δεχόταν παραγγελίες  και πληρωμές σε είδος,  σε αντίθεση με άλλα ευρωπαϊκά  κράτη  που απαιτούσαν την πληρωμή σε συνάλλαγμα.
   Αξίζει  εδώ  να  υπογραμμιστεί  η δυσκολία  της προμήθειας  πολεμικού υλικού εκείνα  τα χρόνια    που η Ευρώπη ετοιμαζόταν για έναν  ακόμη πόλεμο, αλλά  και  την μεγάλη  συμμετοχή  της Γερμανίας στον σχεδιασμό, στην κατασκευή  και στον εξοπλισμό  αυτών των οχυρών  που μετά από  λίγα χρόνια θα έπεφταν στα χέρια του Γερμανικού  στρατού  ο οποίος θα  τα χρησιμοποιούσε ανάλογα?
    Στο  σημείο  αυτό αξίζει   να σημειώσουμε    τον εντυπωσιακό εξοπλισμό  του Βορείου Οχυρού  της Αίγινας. Εκεί  στην κορυφή του βουνού εγκαταστάθηκαν οι  δύο δίδυμοι πύργοι  των 12 ιντσών  από το θωρηκτό ‘ΛΗΜΝΟΣ’,   βάρους  900  τόνων  ο καθένας. Επρόκειτο  για τεχνικό άθλο των υπηρεσιών του Πολεμικού Ναυτικού  και τα σχόλια  του  τύπου  της εποχής εκείνης  ήταν ιδιαίτερα κολακευτικά. Αποτελούσαν  τίτλο τιμής  όχι μόνο για το Πολεμικό Ναυτικό  αλλά και για την Ελληνική βιομηχανία της εποχής.
     Μαζί  με τα παράκτια οχυρά , και  την  αντιαεροπορική  άμυνα,  πλην του μετώπου του 1940, το Πολεμικό Ναυτικό  είχε και την ευθύνη, την επιμέλεια, οργάνωση, λειτουργία   και  αξιοποίηση 400 περίπου  παρατηρητηρίων  επιτηρήσεως  θαλάσσης  και αέρος  που αναπτύχθηκαν   και λειτούργησαν  ικανοποιητικά  σε διάφορα  κρίσιμα  σημεία ολόκληρης  της Ελλάδας.
    Οι  πληροφορίες από αυτά  τα παρατηρητήρια  συγκεντρώνονταν  στην Υπηρεσία  Επιτηρήσεως  Συναγερμού  Αέρος  και Θαλάσσης   που είχε   εγκατασταθεί  στο υπόγειο καταφύγιο  του Λυκαβηττού.
    Τα  παραπάνω   οχυρωματικά έργα  συμπλήρωναν  την θωράκιση  της Ελλάδος μαζί με  τα άλλα  20  οχυρά  της γραμμής  Μεταξά  στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα  και τα οποία κατασκευάστηκαν την ίδια περίπου περίοδο.
    Τέλος  αξίζει  να αναφέρουμε  ότι  η επάκτια  και αντιαεροπορική  άμυνα της Ελλάδας  στον πόλεμο  του 1940   ήταν πολύπλοκη, εκτεταμένη  και αποτελεσματική".
.

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Ο Άγιος Νικόλαος στην Καβουρόπετρα.

Ένα μεγάλο ξωκκλήσι αφιερωμένο στη μνήμη  του Αγίου Νικολάου είναι ο ναός πάνω στο λόφο στην παραλία της Κυψέλης, στην Καβουρόπετρα ή Μούλος (μώλος) όπως κατά την παράδοση αναφέρεται η περιοχή από τους παλαιούς κατοίκους.
   Ένας ολόλευκος βυζαντινός ναός, αυτός του Αγίου Νικολάου, δεσπόζει πάνω από τον παραλιακό δρόμο που οδηγεί από την Αίγινα προς τη Σουβάλα, στην περιοχή της Κυψέλης. Οι ναυτικοί της Κυψέλης ευλαβούνται ιδιαίτερα τον Άγιο Νικόλαο και την ημέρα της εορτής του προσέρχονται ως ταπεινοί προσκυνητές προσκομίζοντας τις ευχαριστίες τους αλλά και τα αιτήματα τους. 
   Αγαπημένος χώρος περιπάτου που τα τελευταία χρόνια , αν και έχει πνιγεί από τις παραθεριστικές κατοικίες που κατόρθωσαν να τον περικυκλώσουν, φωτίζεται τη νύχτα, είναι περιποιημένος και καθαρός χάρη στις προσπάθειες των γειτόνων του. Για δεκαετίες  ο ναΐσκος απολάμβανε την ευεργετική φροντίδα της μακαρίτισσας  γερόντισσας Ζωής, η οποία τον πρόσεχε και τον είχε ένα πραγματικό στολίδι. Επίσης σώζονται φωτογραφίες από την εποχή (1930) που ο ναός δεν ήταν ασβεστωμένος και φαινόταν  η πέτρα του, επίσης σε άλλες εικονίζονται οι μαθητές του Δημοτικού σχολείου Κυψέλης το δάσκαλο τους αρχιμανδρίτη π. Ιωάννη Ηλιόπουλο που φροντίζουν  τα γύρω πεύκα και φυτεύουν καινούργια δενδρύλια.
   Ο ναός είναι εγγεγραμμένος σταυροειδής με τέσσερις κίονες να στηρίζουν τον τρούλο του. Παρότι διαθέτει κομψότητα δεν είναι συμμετρικός. έχει κτιστεί από μεγάλους λαξευτούς πλίνθους και έχει ενσωματωμένα  κατάλοιπα από αρχαίο ναό, όπως τις κολώνες και τα κιονόκρανά τους. Στο εσωτερικό διαζώζονται δύο με τρεις φθαρμένες  τοιχογραφίες. Είναι φανερό ότι ο ναός έχει υποστεί πολλές αλλοιώσεις στο πέρασμα των αιώνων από την προσπάθεια κάποιων να τον διατηρήσουν και να τον ευπρεπίσουν.
   Τέλος  ο λόφος στον οποίο είναι κτισμένος για πολλούς θεωρείται  ότι ήταν ο χώρος του αρχαίου ναού του Ηρακλή στην Αίγινα και ένα μέρος από τη μεσαιωνική τριπυργία που οχύρωνε το νησί από τις επιδρομές των πειρατών.